Tungliđ
slćr blákaldri birtu
á hrafnsvarta vćngi ţína.
Í augum ţínum
blika eitrađar stjörnur
og klofin tunga ţín
hvíslar mér
tćrandi syndabáli.
Í gćlum ţínum
finn ég
dimmbláa eilífđina,
kraftinn í gegnkaldri sál ţinni,
og ég skil í einni svipan
hví ţér var kastađ
úr Paradís.
En vinur minn,
freistari minn,
fyrir ţessi augu,
ţetta grimmblíđa bros
hefđi ég fylgt ţér
í útlegđ.